Nieuwe generatie cellenglas

De Gentse universiteit renoveert het dak van haar sportzaal naast de Watersportbaan. Foamglas maakte van de gelegenheid gebruik om de eigenschappen van cellenglas als isolatiemateriaal in de kijker te zetten en de nieuwste versie T3+ voor te stellen.

Foamglas bestaat al sinds 1937. Het belangrijkste basismateriaal ervan is een gerecycleerd en vermalen vlakglas. Tijdens het productieproces wordt er koolstof aan toegevoegd om het mengsel te doen opschuimen. “T3+ is onze meest radicale productinnovatie in dertig jaar,” aldus managing director Benelux Frank Vanhove.

“De ontwikkeling ervan nam wel vijf jaar in beslag. Het resultaat van die inspanningen is een lambdawaarde van 0,036 W/mK. Dat is 12% beter dan de vorige versie, T4+, met een lambdawaarde van 0,041. Het is vermoedelijk ook de grens van wat met de huidige technologie mogelijk is. Foamglas moet niet meer onderdoen voor andere soorten minerale isolatie.”


Een belangrijke troef van T3+ is dat de plaatsing dankzij de sterk verbeterde isolatiewaarde kan gebeuren in minder lagen of in een kleinere dikte.

Winst in tijd en ruimte
Een belangrijke troef van T3+ is dat de plaatsing dankzij de sterk verbeterde isolatiewaarde kan gebeuren in minder lagen of in een kleinere dikte. “Dat levert winst op, zowel qua tijd als qua kostprijs. Daardoor kunnen we, naast onze specialisatie in platte daken, ook verder groeien in andere delen van de gebouwschil, zoals de gevel en de binnentoepassingen.”

Foamglas blijft om evidente redenen discreet over de details van de productie van T3+. “De grootste uitdaging bestond erin de typische eigenschappen, zoals onbrandbaarheid en druksterkte, niet te beïnvloeden. We zijn erin geslaagd om minder glas te gebruiken, waardoor het materiaal beter isoleert. Doorgaans gaat dit gepaard met een significant verlies aan druksterkte, maar het nieuwe productieproces – het poeder wordt fijner vermalen – zorgt voor een fijnere celstructuur, waardoor dit niet gebeurt.”

Tekst | Koen Mortelmans       Beeld | Foamglas
Uitgelichte foto boven: Frank Vanhove: “De ontwikkeling van T3+ nam wel vijf jaar in beslag. Het resultaat van die inspanningen is een lambdawaarde van 0,036 W/mK – 12% beter dan de vorige versie.”