Platform voor de bouw
Als gespecialiseerde partner aan de aannemerszijde maakte gevelbouwer Vorsselmans al vanaf de wedstrijdfase deel uit van het consortium dat het nieuwe VRT-huis verwezenlijkte. Met een oppervlakte van circa 11.800 m² realiseerde het Kempense bedrijf er een van zijn grootste (gordijn)gevels tot dusver. “Ondanks alle specifieke uitdagingen is het project uitermate vlot verlopen”, blikt projectleider Tom Verlent tevreden terug.
De kiem voor de riant beglaasde gevels van het VRT-huis werd reeds een zestal jaar geleden gelegd. Vorsselmans ging samen met de architecten en de overige partners binnen het consortium op zoek naar de meest (kosten)efficiënte oplossing, conform de esthetische wensen en technische vereisten. “Vooral het vierkante verdiepingsvolume (Veld) bracht in dit opzicht de nodige uitdagingen met zich mee”, geeft Tom Verlent aan. “De transparantie van het gebouw en de grote overkragingen, die resulteren in behoorlijke doorbuigingen van de achterliggende staalconstructie en de verdiepingsvloeren, maakten dat we uiteindelijk opteerden voor geëxtrudeerde aluminiumprofielen op basis van het FWS 80-syteem van Schüco. Dit om voldoende beweging van de glaspartijen toe te laten en glasbreuk te vermijden.”
De doorbuiging van de achterliggende staalconstructie en de verdiepingsvloeren had eveneens impact op de manier waarop de vliesgevels bevestigd werden. “Naast het eigen gewicht heb je ook de mobiele belastingen, waarbij VRT zo flexibel mogelijk wil kunnen opereren en desnoods in het uiterste hoekje van het gebouw een mobiele studio moet kunnen inrichten. Opdat de aluminiumprofielen geen al te grote bewegingen zouden moeten opvangen, hebben we de vliesgevels opgehangen aan het bovenste deel van de gebouwconstructie, waar de mobiele belasting in principe minimaal is. Daarmee hebben we in de engineerings- en uitvoeringsfase een belangrijk verschil gemaakt, net als met de beslissing om met 15 meter hoge stijlen uit één stuk te werken en deze integraal naar boven te hijsen. Dat hadden we nog niet eerder gedaan, maar bleek een schot in de roos”, legt Tom Verlent uit. “De gesloten geveldelen zijn overigens bekleed met een dicht sandwichpaneel met daarvoor een geperforeerde aluminium zigzagplaat. Dit zowel aan de buitenzijde van het gebouw als rond de vijf binnentuinen, waar de ruiten geslepen zijn om thermische breuk te voorkomen.”
Naast de drie verdiepingsniveaus is ook het achthoekige basisvolume uitgerust met royale glaspartijen. “De architect kwam op de proppen met het idee om het glas tussen twee stalen kokers te plaatsen. Dit was echter onhaalbaar omdat het dan later niet meer gedemonteerd zou kunnen worden. Vandaar dat er op de kokers van 20 x 30 cm aan de binnenzijde een vliesgevel bevestigd is, die aan de buitenkant is aangevuld met demonteerbare aluminium sierkokers. Deze zijn naargelang hun positie uitgevoerd in vier verschillende kleuren: geel, groen, rood of blauw”, vertelt Verlent. “Ondanks alle specifieke uitdagingen is dit project uitermate vlot verlopen. Doordat we al heel veel elementen hadden ‘voorgeproduceerd’, konden we op de werf zelf steeds meteen aan de slag en konden we ons ook erg flexibel opstellen. Dat heeft gezien de algemene complexiteit en de grote tijdsdruk meer dan zijn vruchten afgeworpen.”
Dat er voor een complex gebouw als het VRT-huis custommade vliesgevels nodig waren, hoeft niet te verwonderen. Schüco bood hiervoor van voortraject tot oplevering de nodige ondersteuning. “We werden al in een vroeg stadium gecontacteerd door gevelbouwer Vorsselmans, een van onze Schüco Premium Partners die aan de aannemerszijde mee betrokken was bij het bouwteam”, vertelt Christophe Rademaker, Head of Engineering BeLux bij Schüco. “Het was zaak om het risico op glasbreuk in het relatief flexibele bovenste gebouwvolume (Veld) te minimaliseren. De voornaamste uitdaging schuilde in de doorbuiging van de stalen gebouwconstructie en de aluminium vliesgevel. We hebben custommade profielen ontwikkeld voor dit project, die we in verschillende posities – van normaal tot extreem vervormd – onderworpen hebben aan uitvoerige lucht-, water- en windtesten in ons laboratorium in het Duitse Bielefeld. We hebben er ook een mechanische test uitgevoerd op een technische mock-up van de vliesgevels om te kunnen garanderen dat ze onder alle omstandigheden dicht zouden blijven en dat de beglazing steeds voldoende ondersteund zou worden. Het is vooral de breedte van de profielen (80 mm in plaats van de standaard 50 mm) – en bijgevolg ook de minder brede asmaat dan initieel voorzien – die in dit verband cruciaal is. Los hiervan speelden er overigens nog heel wat andere projectspecifieke factoren, zoals de verticale dilatatie van de vliesgevelprofielen (naar onder toe), de ophanging van de gevelconstructie aan het bovenste deel van de gebouwstructuur en welbepaalde akoestische eisen. We zijn fier dat we op basis van onze uitgebreide technische expertise een maatoplossing konden uitwerken die alle leden van het bouwteam wist te overtuigen en perfect paste binnen de vooropgestelde planning en het beschikbare budget.”
